Przyspiesza demontaż zabezpieczenia społecznego.

Wiele banków żywności, do których osoby potrzebujące odbierają żywność, nie przyjmuje już nikogo; są całkowicie przepełnione.

Wielu emerytom po opłaceniu miesięcznego czynszu i rachunków za prąd nie zostaje już prawie nic. Wkrótce będą musieli również płacić za ogrzewanie. Koszt podstawowych artykułów pierwszej potrzeby drastycznie wzrósł; ubrania i wakacje wymagają dłuższego okresu oszczędzania.

• Rząd planuje ograniczyć opiekę zdrowotną;
• Zamknięcie szpitali nadal trwa.  
• Cennik usług lekarskich dla osób prowadzących działalność na własny rachunek nie był aktualizowany od ponad 30 lat.
• Sprowadza się najtańszy personel z innych krajów, z Azji i Ameryki Łacińskiej; komunikacja wydaje się zbędna, powinny wystarczyć gesty i mimika.
• Czarno-czerwona koalicja chce przywrócić dopłaty do wizyt lekarskich,
• Pierwszy dzień choroby lub kilka dni choroby nie będą już w pełni opłacane.
• A wiek emerytalny ma zostać opóźniony.

Pomimo wszystkich okrucieństw, które dotykają przede wszystkim klasy niższe i niższą klasę średnią, tworzą oni wielką koalicję obejmującą CDU, SPD, Zielonych i Lewicę, gorliwie podsycaną przez FAZ, SZ, Spiegla i redakcje telewizyjne. Przed kamerami tłumaczą, że to czy tamto należy zmienić w prawie, podobnie jak pozornie oporni członkowie CDU, tylko po to, by potem zgodzić się z „politycznej odpowiedzialności”. Liderzy poszczególnych klubów parlamentarnych dbają o to, by wszyscy zgadzali się jak owce.

W sytuacjach kryzysowych również dokonywane są płatności; Kohl miał na to fundusze. Zazwyczaj jednak nie jest to konieczne, ponieważ partie mianują na stanowiska tylko tych mężczyzn i kobiety, którzy konsekwentnie popierają linię partii.

Obecnie przywódcy czterech partii uważają, że konieczne jest dozbrojenie i militaryzacja; dlatego wszyscy muszą przyłączyć się do chóru okrzyków: „Putin wkrótce najedzie Niemcy”.

• gdyby rząd nie zamówił sześciu tysięcy czołgów po cenie jednostkowej wynoszącej od dwudziestu ośmiu do czterdziestu milionów euro.
• Ponadto Stany Zjednoczone zamówiły bombowce warte kilka miliardów euro, które mogą zrzucać bomby „głęboko w głębi Rosji”.  
• Utrzymanie największej armii w Europie, liczącej 400 000 żołnierzy, będzie kosztować wiele miliardów rocznie.

Oczywiście, koszty te przekroczyłyby każdy rozsądny budżet federalny. Właśnie dlatego urządza się tę farsę emerytalną. Starsi są nastawiani przeciwko młodym, a my jesteśmy oskarżani o „życie ponad stan”.

Klimat społeczny jest nieporównywalny z tym sprzed katastrofy koronawirusa. Niemcy są nie do poznania: militaryzacja idzie w parze z represjami ze strony wymiaru sprawiedliwości, a telewizja i prasa idą w jednym szeregu. Zniesienie różnic płciowych służy udawanemu liberalizmowi, a liczba rewizji w domach rośnie.

Naziści nie musieli udawać liberalizmu; po 1933 roku mogli bez problemu funkcjonować bez niego w gospodarce wojennej. Szybko jednak zbudowali obozy koncentracyjne, w których znikali przeciwnicy polityczni. Dziś Niemcy potrzebują tzw. „stanu napięcia”, aby wywołać taki scenariusz. Lockdowny i kampania szczepień służyły jako próba generalna. Jeśli liczba bankructw wzrośnie, a bezrobocie będzie nadal rosło, jesteśmy o krok od takiego scenariusza.